Uzun süren baş ağrılarında nörolojik bir bulguya rastlanmadığı durumlarda, sorunun kaynağının boyun ve çene etrafındaki kas iskelet sistemi sorunları olabileceğini belirten Dr. Fizyoterapist Sercan Ateş “sessiz tetikleyici” olarak tanımladığı bu kas sorunlarının gerçek alışkanlıklar, fizyoterapi ve manuel terapi uygulamalarıyla denetim altına alınabileceğini söyledi.
Omurganın en üst kısmında yer alan ve kafatasını taşıyan Atlas ve Aksis omurlarının, baş ağrısı düzeneğinde kritik bir role sahip olduğunu tabir eden Fizyoterapist Sercan Ateş şunları kaydetti:
“Bu iki omur hem biyomekanik bir köprü hem de nörolojik bir denetim merkezi vazifesi görür. Çene ve boyun ortasındaki nöromüsküler kontaklar nedeniyle diş sıkma, Atlas ve Aksis etrafındaki kas ve eklemlerde tansiyonu artırır. Bu bölgedeki fasyal gerginlikler dizilimi bozarak baş ağrılarına yol açabilir. Tekrarlayan, bilgisayar kullanımı sonrası ortaya çıkan, gerilim ve çene sıkma ile artan, uzun vadeli masa başı çalışmayla tetiklenen ve tansiyon tipi baş ağrısını andıran tabloların büyük çoğunluğu kas iskelet sistemi kaynaklıdır. Bilhassa gün ilerledikçe artan, duruş düzeltildiğinde hafifleyen, telefon yahut laptop kullanımından sonra başlayan ve boyun hareket kısıtlılığıyla birlikte görülen ağrılar makus postürle alakalı olabilir.”
EKRAN KULLANIMINDA DİRSEK DAYANAĞI ATLANMAMALI
Doğru postürün sürekliliğinin ehemmiyetine değinen Fizyoterapist Sercan Ateş, günlük hayatta uygulanabilecek kolay ancak tesirli tekliflerini şöyle sıraladı:
“SADECE DİK DURMAK YETMEZ”
Manuel terapilerle Atlas ve Aksis’in çene eklemiyle olan biyomekanik istikrarının sağlandığını belirten Fizyoterapist Sercan Ateş diş sıkma ve postür bozukluğu kaynaklı baş ağrılarına ait fizyoterapi dayanak programlarına dair de şunları söyledi:
“Derin boyun kaslarının güçlendirilmesiyle ağrıların tekrarlanması önlenebilir. Postür düzeltme programları standart bir şablonla değil, bireyin duruş tahlili, ağrı paterni, günlük alışkanlıkları ve işlevsel gereksinimleri doğrultusunda planlanır. Program farkındalık idmanları ile başlayarak postüral dayanıklılık ve işlevsel entegrasyon çalışmalarına kadar kademeli olarak ilerler. Böylelikle kişi sırf ‘dik durmayı’ değil, yanlışsız postürü günlük ömürde sürdürebilmeyi öğrenir.”
