Dilek İmamoğlu, Silivri’den siyasilere seslendi: ‘Tercih değil, zorunluluk’

19 Mart operasyonu mağdur yakınları tarafından kurulan Aile Dayanışma Ağı (ADA), 23. buluşmasını, üçüncü sefer Silivri’ye taşıdı.

Silivri’deki Marmara Cezaevi önünde gerçekleştirilen buluşmaya, ‘Aziz İhsan Aktaş kabahat örgütü’ davasını izleyen CHP Genel Başkanı Özgür Özel de katıldı. 23. ADA buluşmasında, Özel ile birlikte, İstanbul Büyükşehir Belediye (İBB) Başkanı, CHP’nin ve 25,1 milyon vatandaşın cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu’nun eşi ve sivil toplum gönüllüsü Dr. Dilek Kaya İmamoğlu ile seçilmiş Ceyhan Belediye Başkanı Kadir Aydar’ın kardeşi Caner Aydar birer konuşma yaptı.

“HAKSIZLIKLARA KARŞI SESİMİZİ ÇIKARMAK İÇİN BURADAYIZ”

“Bugün yeniden adaletsizliğin ve hak ihlallerinin simgesi haline gelmiş Silivri’de bir aradayız” diyen İmamoğlu, “ADA olarak; hak, hukuk ve adalet arayışımızı haykırmak, yaşanan tüm bu haksızlıklara karşı sesimizi çıkarmak için buradayız. Bizlerle birlikte olan, çabamıza dayanak veren herkese bir kere daha teşekkür ediyorum. Dün, Türkiye’de yargının içine düştüğü duruma bir kere daha şahit olduk. Bir kere daha diğerleri ismine utandık, bir sefer daha ülkemiz ismine üzüldük. Sözde suç örgütünün lideri olarak tanımlanan kişi tutuksuz yargılanırken, seçilmiş belediye liderlerinin cezaevinde olduğu utanç verici bir durumla karşı karşıyayız. Üstelik bu belediye liderlerinin hepsi, ne hikmetse, birebir partiden! Suç örgütü lideri olarak tanımlanan kişi, devletin verdiği tez edilen, muhafazalarla mahkemeye geliyor. Bu şartlarda, bu mahkemelerde tarafsız bir yargılamadan, adaletin herkes için eşit işlediğinden kelam edebilir miyiz?” sorusunu yöneltti.

“AİLELER MAĞDUR EDİLİYOR”

İmamoğlu şöyle konuştu:

“Bugün Türkiye; tarihinin en sıkıntı günlerinden geçiyor. Her alanda büyük haksızlıklar, aksaklıklar ve eşitsizliklerle karşı karşıyayız. Nereye dokunsak elimizde kalıyor. Demokratik bir hukuk devletinin temelini oluşturan kolonlar birer birer kesiliyor. Ülkemizin geleceğini korumak için Cumhuriyetimizin, demokrasimizin temellerini tekrar güçlendirmemiz koşul. Yoksa bu enkazın altında hepimiz kalırız. Türkiye, bugün büyük bir yargı krizinin içindedir. Toplumun adalete inancı kalmadı. 19 Mart’tan itibaren yaşananlar, yargının nasıl siyasete alet edildiğinin en büyük göstergesidir.

Önce diploma iptali, sonrasında şafak baskınıyla yapılan gözaltılar, akabinde hiçbir somut kanıta dayanmayan zımnî şahit sözleriyle yapılan tutuklamalar tek maksadın, Ekrem İmamoğlu’nun cumhurbaşkanlığı adaylığını önlemek olduğunu açıkça kanıtlıyor. Bir avuç insanın siyasi ihtirasları uğruna, yüzlerce hatasız insan tutsak ve en temel haklarından yoksun bırakılıyor. Aileler mağdur ediliyor. Lekelenmeme hakkı ve masumiyet karinesi, doğal hâkim prensibi açıkça çiğneniyor.

“YENİ OYUNLAR OYNANIYOR”

Yandaş medya trolleriyle seslendirilen palavralar, baskı ve ruhsal azap altında ortaya atılan iftiraların sonucunda ortaya bomboş bir iddianame çıktı. Artık bu iddianamenin yetersizliğini gizlemek için yeni oyunlar oynanıyor. İddianame böylesine zayıf olunca, mahkemeleri canlı yayınlama fikrinden büsbütün vazgeçtiler. Hatta duruşmayı takip eden gazeteci ve tutuklu yakını sayısına bile kısıtlamalar getiriliyor. İddianame ile istediği sonucu alamayanlar, yakışıksız karalama kampanyalarıyla prestij suikastı yapmaya çalışıyor.

Bir tarafta hakkında soruşturma müsaadesi verilmeyen kamu vazifelileri, bir yanda soruşturmasız gün geçirmeyen seçilmişler var. Bir tarafta neden mahpusta olduğu bile bilinmeyen tutuklular ve uzayan tutukluluklar, öteki yanda ceza/infaz düzenlemeleri ile bir anda hür bırakılanlar var. Bir tarafta kabul edilmeyen dava belgeleri, öbür yanda sürüncemede bırakılan, uzatıldıkça uzatılan davalar var. AİHM kararlarına, Anayasa Mahkemesi kararlarına bile uyulmayan günlerden geçiyoruz. Bu türlü bir ortamda hukuk devletinden ve adaletten kelam edilemez. Hasebiyle ‘Türkiye bir hukuk devletidir’ hususu boşa düşüyor.

“BELEDİYELERİN YETKİ ALANLARI DARALTILIYOR”

1 sene içerisinde birçok adaletsizlikler ve hukuksuzluklar yaşandı. Gelin 2025’e dönelim ve bugüne kadar yaşatılan adaletsizlikleri daima birlikte hatırlayalım. Belediyeler üzerinden büyük bir oyun oynanıyor. Milletin iradesine resmen müdahale ediliyor. Kayyım siyasetiyle, misyondan uzaklaştırmalarla demokrasiye darbe vuruluyor. Operasyonlar, gözaltılar, tutuklamalar, medyada karalama kampanyaları ile belediyeler çalışamaz hale getirilmeye çalışılıyor. Bu da yetmiyor, belediyelerin yetki alanları daraltılıyor, kaynakları kesiliyor.

Açıkça belediyelerin halka hizmet etmesi önlenmek isteniyor. Tüm bunlar yapılırken, beşerler haber alamasın, hiç kimse bu çarpıklıkları konuşmasın diye, büyük bir sansür ve baskı operasyonu sürdürülüyor. RTÜK cezalarıyla, ekran karartmalarla özgür basının susturulması hedefleniyor. Habere erişim manileri, bant daraltmaları, haber linki kaldırma üzere anti-demokratik uygulamalarla medya sindirilmek isteniyor. Sayısız aktivist, gazeteci, öğrenci, siyasi; toplumsal medya paylaşımları nedeniyle gözaltına alınıyor, tutuklanıyor. Topluma bir dehşet salmak hedefleniyor. Öteki yandansa bir kadro toplumsal medya trolleri her türlü nefret cürmünü, palavrası, iftirayı ortaya saçmasına, toplumsal barışa dinamit koymasına karşın adeta el üstünde tutuluyor.

“ÜLKEMİZİN GELECEĞİ YOK EDİLİYOR”

Tüm bu baskılara karşın haksızlıklara karşı sesini çıkarmak, demokratik haklarını kullanarak protesto etmek isteyenler, güvenlik güçlerinin orantısız güç kullanımıyla karşı karşıya kalıyor. Etraf nöbetlerinde, bayan hareketlerinde, öğrenci protestolarında yasaklamalar, şiddetli müdahale, gözaltılar anında uygulamaya alınıyor. Meğer iş, bayana yönelik şiddetin önlenmesine ya da muhafaza kararlarının uygulanmasına gelince, ne yazık ki yetersiz kalınıyor. Her geçen gün yeni bir bayana yönelik şiddet haberiyle sarsılıyoruz. Müdafaa talep eden, müdafaa altında olması gereken bayanlar öldürülüyor. Katilleriyse düzgün hal, haksız tahrik üzere indirimlerle düşük cezalar alıyor; cezalarını tamamlamadan af kararlarıyla salıverilebiliyor.

Katiller, çeteler sokaklarda elini kolunu sallayarak geziyor. Küçücük çocuklar, gençler güpegündüz sokak ortasında katlediliyor. Ahmet Minguzzi’lerin, Atlas Çağlayan’ların acısı toplumun yüreğini parçalarken, ülkemizin geleceği yok ediliyor. Çocuk yaşta sıkıntı kaidelerde çalıştırılan, okul sıralarından koparılan çocuklar da çetelerin ellerine terk ediliyor. Okul sıralarında olması gereken çocuklar ağır işlerde çalıştırılıyor. İş cinayetleriyle hayattan koparılıyor.

“HATALAR ISRARLA TEKRAR EDİLİYOR”

Okul sıralarındaki çocuklarsa, daima değişen eğitim sisteminin çarkları ortasında niteliksiz bir eğitimle baş başa bırakılıyor. Okullar, bilgi yuvası olmaktan çıkarılıp, ideolojik dönüşüm merkezlerine dönüştürülmeye çalışılıyor. Müfredat ve ölçme-değerlendirme değişiklikleriyle, çocuklar üzerinden siyaset kurgulanıyor. Bilimi temel alması gereken eğitim, tarikat/cemaat tesiri altında yürütülmek isteniyor. Yapılan protokollerle okullarda, yurtlarda, kurslarda tarikatların gücü arttırılıyor. Geçmişten ders alınmıyor, ülkemize çok büyük acılar yaşatan yanılgılar ısrarla tekrar ediliyor.

Taşeronlaşma ve kayıt dışı, garantisiz çalışma denetimsizlikle adeta destekleniyor. Ekonomik problemlerle çaba eden, sendikal hakları ellerinden alınan, teminatsız ortamlarda çalıştırılan personeller grev yasaklarıyla susturuluyor. Toplu işten çıkarmalarla binlerce emekçi mağdur ediliyor. Madenlerde, inşaatlarda, depolarda, laboratuvarlarda, merdiven altı üretim tesislerinde her gün çalışanlar katlediliyor. Sorumlularsa hiçbir ceza almadan yeni emekçileri tıpkı koşullarda çalıştırmaya devam ediyor.

“HİÇBİR BEDEL RANTIN ÖNÜNE GEÇEMİYOR”

Sadece beşerler değil; ormanlar, zeytinlikler, dereler, kıyılar da katlediliyor. Tabiat, ranta ve betona kurban ediliyor. HES/RES projeleriyle, maden ruhsatlarıyla, çabuk kamusallaştırmalarla köylüler topraklarından ediliyor. İmar aflarıyla kent kabahatleri cezasız bırakılıyor. Halkın olması gereken kıyılar, sit alanları imara açılıyor. Ne tabiat, ne tarih, ne insan, ne ağaç, hiçbir bedel rantın önüne geçemiyor. Yakın vakitte yaşanan sarsıntı, sel, yangın üzere olaylarda kurumlarımızın içinin boşaltılmasının nelere yol açtığını gördük. Kontrol eksikliği açıkça ortaya çıktı. Kurumlar ortası uyum sağlanamamasının ve sorumluluk alanlarının net belirlenmemesinin acısını daima birlikte yaşadık. Sorumlular yeniden cezasız kaldı; ailelerin adliye koridorlarında adalet arayışları karşılık bulmadı. Yıllar geçmesine karşın zelzele bölgesinde konut ve altyapı sorunu giderilemedi.

“TARİHİMİZİN EN SERT EKONOMİK KRİZLERİNDEN BİRİNİ YAŞIYORUZ”

Tarihimizin en uzun vadeli ve en sert ekonomik krizlerinden birini yaşıyoruz. Beşerler, adeta ziyanına çalışıyor. Yıllarca bu ülkeye hizmet etmiş emekliler geçinemiyor. Besin enflasyonu aldı başını gidiyor. Çocuklar; okula beslenme çantaları boş gidiyor, derslerde açlıktan baygınlık geçiriyor. Büyük bir barınma kriziyle karşı karşıyayız. Yurt bulamayan öğrenciler, eğitimlerini yarıda bırakıp kentlerine geri dönüyor ya da sıhhatsiz şartlarda barınarak okulunu bitirmeye çalışıyor.

Türkiye’nin tüm bu sıkıntılardan kurtulması için, bu sistem, bir an evvel değişmeli. Hukuka itimadın zedelendiği bugünlerde, daha birkaç gün evvel bu duruşma salonunda, Ekrem İmamoğlu’nun hukuka muhalif biçimde iptal edilen diplomasına karşı açtığı davanın reddi ve Kent Uzlaşısı davasında isnat edilen tüm kabahatleri tek tek çürütmesine karşın Ahmet Özer’in almış olduğu 6 yılı aşkın bir mahpus cezası, Türkiye’deki yargının hakikaten ve hakikaten nasıl siyasallaştığının çok açık göstergesidir. Bugün kimse adaletten kelam edemez. Bu gerimizdeki duruşma salonlarında ve şu anda üretimi devam eden duruşma salonlarında, bizlerin adil bir halde yargılanacağına inancınız var mı? Soruyorum hepinize: İnancınız var mı?

İşte tam buradan Türkiye’nin tüm bu problemlerinden kurtulması için, bu tertip bir an evvel değişmeli. Derhal hukuka geri dönülmeli. Demokratik kurumlar ve uygulamalar, Cumhuriyetimizin en temel bedelleri temel alınarak yine güçlendirilmeli. Seçilmişlerin, lakin seçimle misyondan alındığı, gerekli durumlarda tekrar seçimle millet iradesinin sağlandığı bir düzenle sistemi rayına oturtabiliriz. Adaleti, demokrasiyi, eşitliği, toplumsal birlik ve beraberliği sağlamadan hoş bir geleceğe yol almamız mümkün değildir.

“TERCİH DEĞİL, BİR ZORUNLULUKTUR”

Sözlerimi bitirirken mahkemelerin canlı yayınlanması mevzusuyla ilgili davetimizi yenilemek istiyoruz. Daima, çok istenmesine karşın hukuken yapılamıyor üzere bir algı yaratılmak istendiğinin de farkındayız. Meğer bu hakikat ve gerçekçi değil. İrade milletindir. Her şey Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin elindedir. Adaletin üzerindeki perdeyi kaldırmak, hukuku siyasetin gölgesinden kurtarmak, milletin vicdanına hesap vermek için; tüm duruşmaların canlı yayınlanmasını sağlamak artık bir tercih değil, bir zorunluluktur. Hukuk devletinin gereği olarak masumiyet karinesi ve lekelenmeme hakkına hürmet duyulması ve tutuksuz yargılamanın da bir an evvel hayata geçirilmesi bir zorunluluktur. Bütün siyasalları; bu sorumluluktan kaçmadan, açıkça taraf olmaya ve halkın karşısına çıkmaya çağırıyoruz.”