Araştırma ortaya koydu: Yardımseverlik beyni genç tutuyor

30 bin kişi üzerinde yapılan kapsamlı bir araştırma, haftada sırf birkaç saat yardımseverlik faaliyetinde bulunmanın zihinsel yaşlanma suratını yüzde 20’ye kadar yavaşlattığını ortaya koydu. Bulgular, “iyilik yapmanın” beyin sıhhati açısından en güçlü esirgeyici faktörlerden biri olduğunu gözler önüne serdi.
ABD’deki Texas ve Massachusetts Üniversiteleri’nden araştırmacılar tarafından yürütülen çalışmada, yaklaşık 20 yıl boyunca 50 yaş üstü 30 binden fazla kişinin bilgileri incelendi. Araştırma sonucunda, tertipli olarak istekli faaliyetlere katılan ya da etrafındakilere takviye olan bireylerin zihinsel yaşlanma suratının, yaşıtlarına kıyasla yüzde 15 ila 20 oranında daha düşük olduğu belirlendi.
HAFTADA 2–4 SAAT YETERLİ
Çalışmanın dikkat çeken bulgularından biri de yardım etmenin tesirinin kısa müddetli bir moral artışıyla sonlu kalmaması oldu. Araştırmacılar, yardımsever davranışların sürdürüldükçe birikerek bilişsel kazanımı artırdığını tespit etti. Bir dernek çatısı altındaki istekli çalışmalar ile komşuya yardım etmek ya da bir yakınına takviye olmak üzere günlük yardımların, beyin üzerinde benzeri derecede hami tesir yarattığı belirtildi.
Bilim insanları, haftada iki ila dört saat yardım faaliyetinde bulunmanın bilişsel sıhhat için ülkü mühlet olduğunu vurgularken, bu mühletin aşılması durumunda fizikî ve zihinsel yorgunluğun faydayı azaltabileceği ikazında bulundu.
SOSYAL ETKİLEŞİM BEYNİ CANLI TUTUYOR
Sosyal bilimcilere nazaran yardımseverliğin beyni müdafaasının temelinde toplumsal etkileşim ve zihinsel ihtarım yer alıyor. Yalnızlığın bilişsel gerilemeyi hızlandırdığına dikkat çeken uzmanlar, diğerlerine yardım etmenin bireyi toplumsal hayatın içinde tutarak zihinsel faaliyetleri canlı tuttuğunu söz ediyor.
Araştırma, yardım etme alışkanlığının bırakılması halinde zihinsel becerilerdeki gerilemenin hızlandığını da ortaya koydu. Uzmanlar, yaşlı bireylerin yalnızca yardım alan değil, topluma katkı sunan faal bireyler olarak kalmasının, beyin sıhhatleri açısından hayati değer taşıdığını vurguluyor.
Demans hadiselerinin dünya genelinde arttığı bir periyotta, bu bulgular “iyilik yapmanın” diyet ve antrenman kadar değerli, değiştirilebilir bir hami faktör olarak öne çıkabileceğini gösteriyor.



