78 kişinin yaşamını yitirdiği Hakimbey Apartmanı’nın yerine inşaat: Ruhsatsız olduğu iddia edildi

Hakimbey Apartmanı’nda ablasını ve kardeşini kaybeden Yunus Öner, apartmanın bulunduğu alanda yürütülen inşaata ait tezlerini anlattı.

“DEPREMİN ALTINCI SANİYESİNDE YIKILAN BİR BİNAYDI”

Yunus Öner, yaşadıkları süreci şu sözlerle lisana getirdi:

“Yıkılan Hakimbey Apartmanı’nda ablamı, kardeşimi kaybettim. Bununla birlikte 76’da komşumuzu kaybettik. Zelzelenin altıncı saniyesinde yıkılan bir binaydı burası. Bu süreçte büyük ihmaller olduğunu düşünüyoruz. Bununla ilgili hukuksal çabamızı de devam ettiriyoruz.

Her sene 6 Şubat’ta buraya gelip anmada bulunuyorduk. Bu sene burada yapamadık. Sebebi de yerinde tekrar inşaat yapılıyor. Bu süreçte şöyle bir ilginçlikle karşılaştık. Malatya’da birinci yıkılan Hakimbey Apartmanı’ydı. 78 kişi burada yataklarından çıkamadan can verdi.

Bütün cenazelerimizi, insanlarımızı yataklarında, uyku halinde vefat ettiklerini gördük. Kaçmaya bile fırsat bulamamışlardı. Bunun sebebi de müteahhidin gereçten çalması, mühendisin projeyi yanlış yapması, yetkililerin bunları görmezden gelmesi, yapılan kaçak katı görmezden gelmeleriydi.”

“RUHSAT ALINMADAN İNŞAATA BAŞLANDIĞINI FARK ETTİK”

Depremden sonra ders çıkarılması gerektiğini tabir eden Öner, inşaat sürecine ait savlarını şöyle aktardı:

“Bu süreçte bu felaketten sonra insanların bundan ders alması, artık bu türlü yanılgılar yapmayacağını düşünüyorduk. Fakat Hakimbey’in yerinde tekrar inşaata başlandı. Bu süreçte farkına vardığımız durum şuydu: Ruhsat alınmadan, müsaade dokümanları alınmadan kaçak bir formda burada inşaata başlandığını fark ettik.

“HİÇ DERS ALINMAMIŞ”

50 binden fazla insanın ömrünü yitirdiği zelzeleden ders çıkartılmadığını söyleyen Öner, “Bizim bundan bir ders çıkarmamız lazımdı. Bunu bir milat kabul etmemiz lazımdı. Lakin yine birebir senaryoya başa döndük. Ruhsatsız biçimde inşaata başlanması, müsaadeler alınmadan inşaata başlanması üzere garip bir durumla karşılaştık.” sözlerini kullandı.

“BURASI PARK YA DA SARSINTI MÜZESİ OLMALIYDI”

Alanla ilgili beklentisini lisana getiren Öner, şu tabirleri kullandı:

“Biz şunu bekliyorduk: Malatya’da yıkılan birinci binaydı burası. 78 kişi öldü, çocuğundan yaşlısına. Buranın park olmasını ya da bir zelzele müzesi olabilirdi. Burada ölenlerin anısına ya da Malatya’da zelzelede hayatını kaybedenlerin bir simgesi olmasını beklerdik.”

“SAĞLAM RAPORU VERİLMİŞ”

Gülen ve Fatma Öner’in ablası ise şöyle konuştu:

Ben de yöneticiyi gördüm, kapıcıyı. Tamir ediyorlar. Dedim ki, “Niye bu türlü yapıyorsunuz?” Aşağıda. Kız kardeşimle olduğum odayı gördünüz mü dedim, bir kolon gitmiş dedim. Onlar da dediler ki, “Yetkililer gelip baktı, sağlam raporu verdi.”

“KEŞKE BEN DE ORADA ÖLSEYDİM”

Konuşmasının sonunda yaşadığı acıyı lisana getiren Öner, şöyle devam etti:

“Ve ben yaşıyorum. Kız kardeşimi bir daha göremeyeceğim. Keşke ben de orada ölseydim. Yani bunun sorumluları hâlâ bizden bir şey bekliyorlar. Bizi suçluyorlar. Evrakları sağlamış, saklanmışlardı daha evvelce. Hani acımıza düzgün… Acılarımıza en azından hürmet duymalarını isterdik.

Depremin birinci saniyelerinde geldiğimde askerlere yalvarıyorum ne olur gelin bize yardım edin dedim. “Biz kumandanlardan müsaade almadan çıkamayız” dediler. 15 dakika yarım saat sonra askerler buraya yardıma geldi.”