Melek Akkaya, 2020’de burun ameliyatı öncesi çekilen tomografide lenf bezlerinin büyük görülmesi üzerine yapılan tetkiklerde, lenfoma kanseri olduğunu öğrendi.
Kemoterapi tedavilerine başlayan Akkaya, hastalığın süratle ilerlemesi nedeniyle yaklaşık 6 ay yatarak tedavi gördü. Tedavi sonrası hastalığı atlatan Akkaya, 2022 yılında ikinci çocuğuna gebe olduğunu öğrendi.
Doğumdan kısa müddet sonra yapılan denetimlerde bu defa hastalığın nüksettiğini öğrenen Akkaya, yine kemoterapi almaya başladı. 4 aylık tedavi süreci sonrası kök hücre nakliyle kanseri yenen Akkaya, 2024 yılında yine tıpkı hastalığa yakalandı.
Yaklaşık 1 yıl süren akıllı ilaç, kemoterapi ve radyoterapi tedavileri sonrası 3’üncü sefer hayata tutunan Akkaya, yaşadığı süreçleri sanal medya hesabından paylaşarak kendisi üzere kanser hastası olanlara umut oluyor.
‘İLK KEMOTERAPİLER BENİ ÇOK ZORLADI’
Akkaya, burun ameliyatı için çekilen tomografi sonrası kanser tanısı aldığını ve tedavi sürecinin başladığını belirterek, “İlk kemoterapileri ayaktan aldım; iki gün üst üste 6’şar saat sürüyordu. Zorlanmaya başladım. İki kürden sonra PET (Pozitron Emisyon Tomografisi) çekildi lakin düzgünleşme yoktu. Tersine dalak, böbrek, kasıklar her yer tutulmuştu. Hekimim, ‘Kemoterapi alırken bu kadar ilerleyeni görmedim’ dedi. Bunun üzerine yatarak tedaviye geçilmesi gerektiğini söyledi. Yatış günü oğlumun doğum günüydü. Doğum gününü kutlamak istedim. Pazar günü kutladık, pazartesi sabah hastaneye yattım. O devir aldığım kemoterapiler beni çok zorladı. Parmaklarımı oynatamıyordum. Üç gün üç gece aralıksız kemoterapi alıyordum. Hiçbir şey yiyemiyor, içemiyordum. İçimden ‘Bugünü de yedik, yarın daha güzel olacak’ diye kendimi motive ediyordum” dedi.
‘KEMOTERAPİ DEVRİNDE AYNALARLA BAĞLANTIMI KESTİM’
Bu süreçte kök hücrelerinin toplandığını belirten Akkaya, hayatının en sıkıntı devirlerini yaşadığını söz ederek, “Artık buradan çıkamayacağımı düşündüğüm vakitler oldu. Can acısı tanım edilemezdi. Aynaya bakmayı bıraktım. Kaşım, kirpiğim yoktu; aynalarla bağlantımı kestim. Bir gece ‘Bu benim son gecem’ dedim. Sabah uyandım ve yaşıyordum. O an kendime ‘Bu gece ölmediysen, bunu da halledersin’ dedim. Yaklaşık 4 ay sonra tedavimin akabinde konuta gittim. Bu süreçte oğlum dökülen saçlarımı gördüğünde ‘Ne yaptın sen kendine, git saçlarını geri getir’ dedi. Bu süreçte oğlum için meskende peruk takmaya başladım. Daha sonra bu ağır kemoterapiler beni düzgünleştirdi. Büsbütün iyileştim” diye konuştu.
‘NAKİLDEN 3 AY SONRA HASTALIK TEKRAR ORTAYA ÇIKTI’
Tedaviden 4 ay sonra gebe kaldığını ve şiddetli bir karar süreci yaşadığını söyleyen Akkaya, tabibinin yönlendirmesiyle hamileliğini sürdürdüğünü ve sağlıklı bir doğum yaptığını tabir etti.
Ancak doğumdan kısa mühlet sonra hastalığın nüksettiğini anlatan Akkaya, “Bebeğim 40 günlükken kemoterapiye tekrar başladım. Hem küçük bir çocuk hem bebek vardı. 6 ay süren tedavinin akabinde yeniden pak sonuç aldım. Akabinde kök hücre nakli yapıldı. Nakilden 3 ay sonra hastalık tekrar ortaya çıktı. O vakit tedaviyi bırakmayı düşündüm ancak hekimim vazgeçmemem gerektiğini anlattı. Tedavime üçüncü sefer tekrar başladım. Akıllı ilaçlar, kemoterapi ve 34 seans radyoterapi aldım. Yaklaşık bir yıl bu türlü devam etti. Bir yılın akabinde PET sonuçlarım pak geldi. Ancak hala yüksek risk grubundayım. Denetimlerim ise devam ediyor” dedi.
‘HİKAYEM BİR ŞAHSA UMUT OLUYORSA GAYESİNE ULAŞMIŞTIR’
Akkaya, 5 yıl süren güçlü tedavi süreçlerinin akabinde yavaş yavaş hayata adapte olmaya başladığını vurgulayarak, “Ancak bu periyotlarda ruhsal dayanağı hiçbir vakit bırakmadım. Teşhis aldığım andan itibaren psikiyatri dayanağı aldım, ilaç kullandım. Kök hücre nakli devrinde bile bu takviyesi imajlı görüşmelerle sürdürdüm. Elimden ne geliyorsa hepsini yaptım. Dört kolla sarıldım aslında hayata. Olağan ki insan bazen düşüyor; ‘Yapamayacağım’ diyorsun, ‘Yeter, olmayacak’ diyorsun. Kabulleniyorsun ve kimi şeylerle yüzleşiyorsun. Lakin kıymetli olan tekrar ayağa kalkabilmek. Sanırım asıl sıkıntı, ‘Hadi kızım, bunu da halletmemiz gerekiyor’ deyip yine yola koyulmak. Tedavi sürecinde toplumsal medyayı çok faal kullanamadım. Zira sahiden gücüm yoktu. Kendimi biraz daha uygun hissettiğim, meskene geldiğim ya da hastanede gözümün biraz daha açıldığı periyotlarda ufak ufak kullanmaya başladım. Herkes tedavi sürecinde olduğumu biliyordu. Toplumsal medyadan bana yazan herkese karşılık verdim. Zira bu bana düzgün hissettiriyordu. Birine umut olabilmek çok hoş bir şey. Ben her vakit söylüyorum; benim öyküm bir bireye umut oluyorsa emeline ulaşmıştır” diye konuştu.
