Fatih Altaylı’dan ‘tahliye’ sonrası ilk video! Gözaltına alındığı anları anlattı: ‘Yaprak sarması yapıyordum…’
YouTube kanalındaki bir yayınında sarf ettiği kelamlar nedeniyle ‘Cumhurbaşkanına tehdit’ suçlamasıyla tutuklanan gazeteci Fatih Altaylı tutukluluğunun 190. gününde 29 Aralık’ta tahliye edildi.
Tahliye olmasının üzerinden yaklaşık 1 ay müddetin geçmesinin akabinde Fatih Altaylı‘dan yeni görüntü geldi.
YAŞADIKLARINI ANLATTI
Altaylı, “Bana kimse yazı yazmazsan bırakırız filan demedi, imada bulunmadı. İçeride pek çok siyasetçi bana tavsiyelerde bulundu. ‘Aman şunu deme’ muhalif siyasetçilerden bahsediyorum. İktidar kanadından benimle pazarlık yapan ne bir avukat, temsilci, delege söz konusu değildi. O mevzuda kimsenin başında soru işareti olmasın” dedi.
Altaylı “Cezaevi sürecinden sonra ne düşünüyor?” sorusunu yanıtladı, peş peşe operasyonlar olması gerektiğini söyledi.
“EVDE YAPRAK SARMASI YAPIYORDUM”
Gözaltına alındığı birinci günü anlatan Altaylı, yaşadıklarını şu halde anlattı:
Tam Haziran başıydı. Haziran sonuydu pardon. Meskende Zeynep’e yaprak sarması yapıyordum. Çok sevdiği için. Ne yemek yapayım demiştim. Yaprak sarması istemişti. Meskende yaprak sarması yaptım. Onu tencereye dizdim. Ocağa koydum.
O sırada bizde bir yabancı öğrenci kalıyordu. İşte vakit zaman yurt dışından bize öğrenciler gelip kalırlar. Burada bir sistem kuruncaya kadar işte onlara mesken ayarlayacak, okul yurdu ayarlayacak falan bu türlü. Yurt dışından kimi doktora öğrencisi kimi öteki bir şey yapan öğrenciler gelip bu türlü bazen bir hafta bazen 15 gün bizim meskende kalırlar.
“GÖRÜNCE HAZIR MIYIM DEDİM”
Çünkü ben seviyorum öğrencileri esnek olmayı. Bilhassa bu işte doktora doktora seviyede öğrenciler gelince âlâ de oluyor. Konutta de bir Güney Afrikalı öğrenci vardı. İki gün evvel gelmişti. Onunla da işte akşam yemeği hazırlığı yapıyorduk. Kapı çaldı. Kapıyı açtım. Karşımda 5-6 tane polis merdivende duran birkaç polis. Tam sayılarını hatırlamıyorum. 8 kadardı galiba. Ondan sonra Fatih Bey Yeterli akşamlar dediler. Görünce çabucak Hazır mıyım? dedim.
“DEDİ Kİ İÇERİ GİREMEZSİNİZ”
Evet lütfen dediler. Dedim ki gidip giyineyim dedim. Zira üstümde beyaz bir pantolon lacivert bir gömlek vardı. Dedi ki içeri giremezsiniz. Niçin giremiyorum dedim. Dediler ki hayır. Pekala dediğim ya pijamayla olsaydım ne olacaktı. Ona bir karşılık alamadım açıkçası. Neyse telefonunuzu getirin dediler. İçerden telefonumu eşiniz getirdiler.
“EVDEKİLER VEDALAŞMA FIRSATIM BİLE OLMADI”
Hande meskende yoktu o sırada. O da ablasıyla bir arada Bodrum’a gitmişti. Telefonumu getirdiler meskende çalışan yardımcımız. Telefonu getirdi. Dedim yanıma eşya falan bir şey pasayım. Yok dedi Fatih Bey bu türlü geliyorsunuz. Yeterli. Evdekiler vedalaşma fırsatım bile olmadı. Hatta telefonumla da eşime arama fırsatım da olmadı ona da müsaade verilmedi.
“KELEPÇE FALAN DA TAKMADILAR”
Aşağı indik. Kapının önüne indik. 3 tane takım arabası vardı. Bir önünde bir geride bir de ortada. Ortadaki araca beni aldılar. Son derece kibar. Son derece terbiyeli en ufak bir ne diyeyim bu türlü berbat hal falan yok. Bindik oraya bir kelepçe falan da takmadılar.”
