Meyvelerin sindirimleri epey süratlidir; mideyi ortalama 20-30 dakika içinde terk ederek ince bağırsağa geçerler. Fakat ağır bir akşam yemeğinin çabucak akabinde meyve tüketildiğinde, bu süratli geçiş süreci sekteye uğrar. Midede sindirilmeyi bekleyen et, zerzevat yahut hamur işleri, meyvenin bağırsağa geçişini bloke eder. Sıcak ve asidik mide ortamında saatlerce beklemek zorunda kalan meyve şekeri, bakterilerle etkileşime girerek fermente olmaya başlar. Bu fermantasyon süreci, midede gaz birikmesine, şişkinliğe ve hazımsızlığa neden olur.
Uzmanlar, meyveden azamî yarar sağlamak ve sindirim sistemini yormamak için “zamanlama” kuralına dikkat çekiyor. Meyvenin, yemekten en az 2 saat sonra yahut yemekten 1 saat evvel, mide nispeten boşken tüketilmesi en sağlıklı metot. Bu sayede meyve, öteki besinlerle karışmadan süratle sindirilir ve kan şekerini ani biçimde yükseltmez.
ARA ÖĞÜN OLARAK TÜKETİLMELİ…
İnsülin direnci yahut diyabeti olan bireylerin ise bu kurala daha sıkı uyması gerekir. Yemekle birlikte esasen yükselen kan şekeri, üzerine eklenen meyve şekeriyle daha da zirve noktasına çıkar, pankreası zorlar ve yağ depolamayı artırır. Meyvenin bir “tatlı” değil, başlı başına bir “ara öğün” olarak kıymetlendirilmesi gerekir.
